من خودم مریم

  چهارشنبه ۳ فروردین ۱۴۰۱ رضا براهنی نام تمامی پرندههایی را که در خواب دیدهامبرای تو در این جا نوشتهامنام تمامی آنهایی را که دوست داشتهامنام تمامی آن شعرهای خوبی را که خواندهامو دستهایی را که فشردهامنام تمامی گلها رادر یک گلدان آبیبرای تو در اینجا نوشتهاموقتی که میگذری از اینجایک لحظه زیر پاهایت را نگاه کنمن نام پاهایت را برای تو دراینجا نوشتهامو بازوهایت را وقتی که عشق را و پروانه را پل میشوند،و کفترها را در خویش میفشرندبرای تو در این جا ...

چرا این همه فرق میکند تاریکی با تاریکی؟ چرا تاریکیِ ته گور فرق میکند با تاریکی اتاق؟ فرق میکند با تاریکی زهدان؟ ... چرا تاریکی ازل فرق میکند با ابد؟چرا تاریکی پشت چشمهام سوزن سوزن میشود،نایی؟ تو که از ستارهی دیگری آمدهای... تو بگو......

مجتبی رضایی درد دارمسال ها ست که درد دارمبودنت زخم ستنبودنت دردچه زخم شیرینیچه درد تلخیسکوتت گزنده ستطعم سیگار گسدر حاشیه کتاب مستورلا به لای تمام دیوانگی هایشبین تمام حروف و عناصرببینمچگونه گر گرفته امگیج گیجمو تو همچنانزمزمه می کنیغلط ست + تاريخ چهارشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۶ساعت نويسنده مریم | ...

از هر ليواني كه آب نوشيدمطعم لبان تـو و پاييـزيكه تـو در آن به جا ماندي به يادم بودفراموشي پس از فراموشيامّـاچرا طعم لبان تـو و پاييـزي كه تـو در آنگـم شدي در خانه مانده بودما سرانجام توانستيمپاييــز را از تقويم جدا كنيمامّـاطعم لبان تـو بر همهي ليوانها و بشقابهاحك شده بودليوانها و بشقابها را از خانه بيرون بردمكنار گندمها دفن كردمتـو در آستانهي در ايستاده بوديتـو در محاصرهي ليوانها و بشقابها مانده بوديگيسوان تـو سفيدامّـالبان تـو هنوز جوان بود ...

نگو دوستت دارمانساناین واژه را می شنودواژهاز پوستش رد می شودبا نگاهی پایین می روداسب های قلبششیهه می کشندتندتر می دوندبر سینه اشمحکم ترسم می کوبند نگو دوستت دارمانسان باور می کندافسارِ اسب وحشی رابه دستت می دهدبه تو تکیه می کنددر آغوشت اشک می ریزدیال هایش را می دهد تو شانه کنیانسان باور می کندو عشقدردناک ترین اعتقاد استاعتقادی که با سیلی پاک نمی شودبا خیانتقوت می گیردبا اهانتراسخ تر می کند به انسان نگو دوستت ندارمضربانش کند می شودپای اسب هایش می شکنداسب هابر زمین می افتنددرد می کشندانسانمی بایدحیوان را راحت کند انسان عرق ...